Ἐδῶ, μαζί σας, μπροστά στό μνημεῖο, πού ἑτοιμάζεται νά παραδώσει
τά σκῆπτρα του στόν Βασιλέα τῆς ζωῆς, σᾶς εὔχομαστε μέ βαθιά
πατρική ἀγάπη: Καλή Ἀνάσταση!!!
Μαζί Του περιμένουν ν’ ἀναστηθοῦν τό κουράγιο, ἡ ἐλπίδα καί ἡ χαρά
μας, πού οἱ δύσκολοι καιροί μας φυλάκισαν μέσα σ’ αὐτό τό σκοτεινό
μνῆμα.
Ὅσοι συνετάφημεν μέ τόν Χριστό, συνεγειρόμεθα σήμερα μαζί Του.
Ὅσοι θελήσαμε νά ἀκουμπήσουμε στίς δικές Του πλάτες τόν πόνο καί
τήν ἀπόγνωσή μας, Τόν βλέπουμε σήμερα νά λυτρώνει τίς ζωές μας ἀπό
τή φθορά καί τήν ἀπελπισία. Ὅσοι προσηλώσαμε στόν Σταυρό Του τά
πάθη μας καί τόν ἐγωκεντρισμό μας, γευόμαστε σήμερα τήν ἄφεση τῶν
σφαλμάτων μας καί καλούμεθα στό πανηγύρι μίας νέας ζωῆς.
Νέος, ὁλόφωτος δρόμος ἀνοίγεται μπροστά μας, δρόμος ζωῆς καί
ἀθανασίας. «Ἄς μήν ὑπάρξει κανείς, πού νά φοβᾶται πιά τόν θάνατο»,
κραυγάζει γεμάτος ὑπερκόσμια χαρά ὁ ἱερός Χρυσόστομος.
Πάντα ἡ Ἀνάσταση τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ὑπῆρξε τό σκάνδαλο τῶν
σοφῶν καί τῶν λογικῶν. Πάντα αὐτοί περίμεναν καί περιμένουν ἕνα
θαῦμα γιά νά πιστέψουν. Ὅταν ὅμως οἱ μαθητές Του βεβαίωσαν τήν
Ἀνάσταση, πέραν πάσης ἀμφιβολίας, δέν ἄντεξαν τό μέγα αὐτό θαῦμα
καί βάλθηκαν νά μᾶς πείσουν γιά τόν παραλογισμό καί τή ματαιότητα
τῆς πίστης, δείχνοντάς μας τά ἀδιέξοδα καί τόν ἀνθρώπινο πόνο πού
δέν τελειώνουν ποτέ.
Ἐμεῖς, ὅμως, σήμερα μαθαίνουμε πώς τίποτε δέν μπορεῖ νά στερήσει τή
χαρά ἀπό ἐκείνους, πού ἔβαλαν ὁδηγό στή ζωή τους τόν ἀναστημένο
Χριστό.
Αἰῶνες τώρα οἱ ἀκοές πολέμων καί οἱ προφητεῖες τῆς καταστροφῆς
τραντάζουν συθέμελα τούς λαούς καί σπέρνουν τόν πανικό καί τήν
ἀπόγνωση. Κι ὅμως! Ἡ ἀναστάσιμη χαρά τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ
δίνει συνεχῶς τήν ζωντανή μαρτυρία τῆς βεβαιότητας γιά ἔγερση καί
ἔξοδο ἀπό τό μνῆμα τοῦ καταρρακωμένου ἀνθρώπου.
«Χαίρετε», θά παροτρύνει σήμερα τίς Μυροφόρες ὁ Χριστός.
«Χαίρετε», λέμε κι ἐμεῖς στόν κόσμο, ὡς μαθητές δικοί Του, πού Τόν πίστεψαν, Τόν ἀγάπησαν καί θέλουν νά Τόν ἀκολουθήσουν στή ζωηφόρο Του ἔγερση. Ἡ Ἀνάστασή Του ἀποτελεῖ διαρκῆ ἐπιλογή μας, διότι πάντα ὁ Θάνατος καραδοκεῖ.
Ἔτσι καί σήμερα, μία σκιά θανάτου σκοτεινιάζει τή ζωή μας. Ἔτσι καί
σήμερα, ἕναν Γολγοθά ἀνεβαίνουμε, ὡς κοινωνία καί ὡς Ἔθνος. Σέ μία
ἀνθρωπότητα ὅμως, πού βλέπει μόνον ἀνήφορο καί πόνο, ἡ Ἐκκλησία
κρατάει, σάν τή φλόγα τῆς λευκῆς ἀποψινῆς λαμπάδας, τή χαρά τῆς
Ἀναστάσεως καί φωτίζει τόν δρόμο πρός τήν κοινή Βασιλεία.
Τήν ὥρα πού ὁ κόσμος νιώθει νά χάνει τή χαρά του μαζί μέ τήν
καταναλωτική του δύναμη, ἐμεῖς, μέ τά χαρούμενα πρόσωπά μας καί
τίς ὁλόφωτες καρδιές μας, ἑτοιμαζόμαστε νά διακηρύξουμε τή χαρά
ἑνός ἄλλου κόσμου, πού ξέρει νά δυναμώνει μέσα ἀπό τή δυσκολία.
Ἀνίκητος μοιάζει ὁ Θάνατος. Καί ὅμως τελικῶς θά πικρανθεῖ. Ἀνίκητες
μοιάζουν καί οἱ σημερινές ἀντιξοότητες. Κι ὅμως, ὅπως λέει ὁ ποιητής,
«Ταραχή θά πέσει στόν Ἅδη» τῆς λύπης τῶν καιρῶν μας, «καί τό
σανίδωμα θά ὑποχωρήσει ἀπό τήν πίεση τή μεγάλη τοῦ ἥλιου» τῆς
δικαιοσύνης, πού σήμερα θά ξεχυθεῖ ἀπό τό νικημένο μνῆμα.
Κι ἄν ἡ κοινωνία μας καί ἡ ἀνθρωπότητα ὁλόκληρη ἀπαρνιέται τήν
ἐλπίδα καί σύρεται ἄβουλη καί παθητική στόν τάφο τῶν ἐπιλογῶν της,
ἄς ἑτοιμαστοῦμε νά κηρύξουμε τά τῆς χαρᾶς Εὐαγγέλια. Κι ἄν ἡ
κατήφεια κυριαρχεῖ στά πρόσωπα τῶν ἀνθρώπων, ἄς ἀποτυπωθεῖ στά
δικά μας αὐτή ἡ ἀνίκητη ἀναστάσιμη χαρά τῆς ζωῆς, πού σήμερα
ἑνώνει τούς ὀρθοδόξους ὅπου γῆς καί ξαναδίνει στήν καταρρακωμένη
ἀνθρωπότητα ἀκόμη μία εὐκαιρία.
